2013'de Neler Dinledim? - İstatiksel Yaklaşım

Madem geri döndük, madem yıl sonundayız, hemen 2013 yılında dinlediğim müzikler hakkında bir durum raporu yazayım.

Durum raporumda herşeyden önce istatistiksel verileri baz aldığımı, dinlediğim herşeyin (hangi platformdan dinliyor olursam olayım) Last.fm ile kaydını tuttuğumu, bu bilgileri sizinle kaynak kullanarak paylaştığımı bilmenizi isterim (datalarım hep accurate idir).

2013'de en çok dinlediğim 10 grup

• Rome - 931 kez
• Ulver - 559 kez
• Amorphis - 328 kez
• Katatonia - 323 kez
• Tiamat - 221 kez
• Rotting Christ - 203 kez
• Moonspell - 166
• Rise Against - 161
• Nachtmystium - 159
• Paradise Lost - 155

Rome yanılmıyorsam hayatıma 3 yıl önce, last.fm sayesinde girdi ve o zamandan beri orada. Doğruya doğru son üç yıldır en çok dinlediğim gruptur ve bu listede ulver ile birlikte en başta olmasına hiç şaşırmadığım topluluktur. Amorphis'in yeri ise adeta şok etti beni (baya soğuk su getirdi arkadaşlar, sakinleştirdiler falan), son üç albümü içinde en dinlenebilir bulduğum albümleri bu yıl çıkan (bu yıl çıktı dimi lan!) Circle oldu ve birkaç şarkısını cidden çok sevdim (the wanderer, hopeless days) fakat albüm genelini katatonia'yı listede 4.lüğe düşürecek kadar dinlediğime inanamıyorum. Muhtemelen eski albümlerini falan dinlemişimdir (ne olur ne olmaz diye last.fm'e dava açmaya hazırlanıyorum). Bu arada Katatonia'yı sadece 323 kez dinlemiş olmama da inanamıyorum. Gecenin bir yarısı, sarhoş halde pürtelaştan eve dönerken az dinlemedim The Racing Heart'ı, Lethean'ı ve Ambitions'ı (ve bağıra bağıra eşlik ettim evet). Kendilerini 2. ya da 3. olarak görürüm diye düşünmüştüm. Onca acılar hep boşuna çekilmiş... :P 

Tiamat, Moonspell ve Rotting Christ'te yeni albümleri ile, özelliklede eski günlerin anılarına bu listede haklı yerlerdeler. Nachtmystium ve Paradise Lost'ta süpriz değil. Fakat Rise Against harbiden büyük bir süpriz! Adamların sadece The Sufferer & the Witness albümünden Worth Dying For ve Injection şarkılarını çok sevmeme rağmen (harbiden süper parçalar, şimdi çalsa tüylerim diken diken olur), bir şekilde The Suffer & the Witness'i de baya dinlemişim (sanki biraz haybeye dinlemişim, olsun). 

2013'de en çok dinlediğim 10 şarkı

• Atonement - Rebirth - 85
• Bunun hakkında yorum yapmayacağım, biraz merak uyandıralım :)
• Rome - You Threw It At Me Like Stones - 66
• Amorphis - The Wanderer - 61
• Ulver - February MMX - 52
• spotify'da yok bu şarkı :P
• Rome - Automation - 51
• Rome - The Accidents of Gesture - 49
• Amorphis - Hopeless Days - 46
• Katatonia - Lethean - 39
• Rome - A Legacy of Unrest - 38
• Katatonia - Ambitions - 38

Bu şarkılar hakkında yorum yapmaktansa doğrudan şarkıları paylaşmak daha güzel kolay geldi şu an için. Bu şarkıların her biri için ayrıca bir iki cümle birşey yazarım belki önümüzdeki günlerde. Belki de yazmam :P Bu arada spotify'de February MMX olmadığı için ve playlistimin adı 10 şarkı olduğu için 11. şarkıyı da ekledim listeye. Diğer taraftan atonement'te yok listede, lakin çok yakında tüm listere en tepeden girecek kendileri (ehi). En çok dinlediğim 10 şarkı içinde 2013'de yayınlanan şarkıların hepsinin Amorphis'e ait olması 2013'de pek yeni birşey dinlemediğimin bir kanıtı olsa gerek.

2014'de böyle geçmez inşallah diyor, bir sonraki yazımda görüşünceye kadar esen kalın diyorum. 

Hep Yuvaya Dönmek

Benim yazı yazmaya ara verip sonra tekrar kaldığım yerden başlamam, hayatımda rutine dönüştürdüğüm şeylerden bir tanesi. Kimse ile paylaşmadığım kişisel notlarımda bile aynı şeyi yapıyorum. Sanırım bazen, bazı hazlar yazı yazmanın gerekliliği unutmamı sağlıyor. 

Fakat geriye dönüp, tekrardan yazacağım dediğim zaman, son yayınladığım yazı ile bu yazı arasındakı büyük farkı görünce cidden içim acıdı. Bir dönem eli kalem tutup iki tane güzel sayılabilecek cümle kuran her adam gibi bende yazar olmak isterdim (hobı olarak :P). Bu anlamda yazı yazdığım yerler de oldu, bknz;

• Bira Darkzine - albüm kritikleri, biografiler, edebi saçmalar, duygusal zırvalar*
• iturocks.org - albüm kritikleri (çokça), az da olsa bir takım duygusal zırvalar
• Swansong for Iconium - kişisel blogum, tamamen edebi saçmalar ve duygusal zırvalardan ibaret bir site
• ve Arafta Yer Yok - standart kötümserliğime kapılmadan, hatta komik bile olabileceğim, başıma gelenleri yorumlayacağım, daha okunabilir kişisel blog'um.

Bira Darkzine ve iturocks.org kapandı gitti. Swansong for Iconium'a uzunca bir süre devam ettim. Serde karanlık bir adamız, mutsuz ve depresifiz, elbette en uzun ömürlü olan o olacak. Fakat sonra onu da kapattım. Daha doğrusu ismini ve tasarımını değiştirip, eski yazıları saklayıp yeni bir başlangıç yapmayı denedim fakat bok oldu genel olarak. Belki tekrar açarım ya da eski yazılarımı tekrar yayınlarım bilmiyorum, orası problemli bir yer benim için. Ayrıca o kadar kötümser şeyler yazsam bile kimse ile paylaşmak istemiyorum, en azından o şekilde.

Fakat burası, burası bambaşka biryer ve galiba ben buraya geri dönmek istiyorum. Hayatımda beni besleyen herşey hakkında birşeyler yazmak isterken buluyorum kendimi, geçen gün izlediğim Hannibal sezon finali, iki yıl önce başından kalkmadan oynadığım Mass Effect serisi, geçen gün keşfettiğim post rock grubu The Ascent of Everest hakkında manyaklar gibi birşeyler söylemek istediğim şeyler. 

Dolayısı ile yuvaya geri dönmeyi istiyorum. Eğlenceli, enteresan, komik ve kayde değer bulduğum şeyleri paylaşmak istiyorum ve yuvaya geri dönmek için ilk adımımı bu şekilde atıyorum. 

NOT: Böyle şeylerin hep yeni yıl arifesinde olması beni bir klişenin parçasımı yapar? Asıl sensin bir klişenin parçası olan! Hıh!!!

Atonement - Depth

İlk stüdyoya girdiğim günü çok iyi hatırlıyorum. Bundan 13 yıl önceydi. O gün bundan sonra sürekli olarak yapmak istediğim şeyin bu olduğuna karar vermiştim. Asıl istediğim şey buydu artık benim.

13 yıl geçti. Hala stüdyoya giriyorum ve hala tam olarak yapmak istediğim hiç bir şeyi yapabilmiş değilim. Bir yandan eskisine nazaran bazı şeylerin peşinden daha iyi koşarken (düzenli stüdyoya girme, konu ile ilgili ciddi kararlar alma, yatırımlar yapma), bazı şeylerde ise eskisine nazaran daha kötü bir durumdayım (düzenli çalışma, daha fazla üretmek için yanıp tutuşma vs.).

Ama bir şekilde 13 yıldan beri hala bir şekilde bu iş ile uğraşmaya devam ediyorum. Kimileri için bir utançtır bu. 13 yılda ne yaptın? Ben ise 13 yıldır vaz geçmemiş olmak ile gurur duyuyorum. Evet beklentilerimiz azaldıkça azaldı geçtiğimiz yıllarda. 

Aslında bu kendimize karşı işlediğimiz bir suçtu. Hayalini kurduğumuz hayatın zor yolundan sapıp bize güvenli bir alan yaratan, daha önceden seçilmiş, belirlenmiş hayatın yolunu seçtik. Bu bizim şimdiye kadar işlediğimiz en büyük günahtı. Bu günahın ise sadece bir kefareti vardı.

Atonement böyle bir bıkkınlık, böyle bir umutsuzluk sonucunda bir rakı masasında doğdu.

Atonement, Özgür'ün yıllarca biriktirdiği, üzerinde titrediği besteleri ve son bir kaç yıl içinde edindiği kayıt yapma tecrübelerinin bir sonucu olarak doğdu. 

Depth Atonoment'in ilk şarkısı oldu. 

Depth 13 yıl sonra biz bunu yaptık diyebileceğimiz yegane şey oldu. 

Depth'in bestesi tamami ile Özgür'e ait. Tüm çalgıları da evde kendisi kaydetti. Şarkı sözlerini Emre yazdı. Vokalleri ben yaptım. Şarkının tüm miksajı ile de Özgür ilgilendi.

http://aforatonement.bandcamp.com/
https://www.facebook.com/aforatonement
http://soundcloud.com/saffah/atonement-depth
http://www.youtube.com/watch?v=oyH9CUG6jpw

Neler Yaşadığımı Bilsen Geceleri Uyuyamazdın!

Yuh! 

Bir şekilde buraya geri döneceğimi biliyordum ama bu şekilde olacağını bilmiyordum. Shining Norveç'in en pis, en depresif black metal gruplarından bir tanesidir. Damar değildir (kendi görüşüm), insanın içine işleyen, yavaş yavaş yayılan bir kanser gibir yarattığı huzursuzluk hissi. Ağır ağır o karanlığın içine gömülürsünüz ve muhtemelen bunu bile bile, isteyerek yaşarsınız. 

Neyse efendim, konumuzun diğer tarafında ise Katatonia var. Geceler boyu ufak tefek (hatta siktir boktan) dertlerimize, kederlerimize anlam katan grup. Ve konumuzun temelinde bu şarkı var. Nakaratındaki "You would never sleep at night, if you knew what i been through" cümlesini her dinleyişimde tüylerimi diken diken eden bu şarkı. 

Ve dün geceden beri duygusal düzeni alt üst eden bir kavır. 

Rome - A Legacy of Unrest

master, i praise you
i’ve come here to tame
the demands of the flesh
i’ve come to forget my name
we all thought that the moon
should be turned to blood
and that it’s the worst thing
to want for one who comes not

but there’s nothing left than to obey
all of their laws of wealth
always fighting on both sides
no denial, no denial

master, i serve you
and i serve the language
of failure and doubt
i’ve come to sell you my anguish
we all thought that the moon
 should be turned to blood
and that it’s the worst thing
to try to please and please not

but there’s nothing left than to obey
all of their laws of wealth
always fighting on both sides
no denial, no denial

yes, there’s nothing left than to obey
all of their laws of wealth
master, are you taking sides?
no denial, no denial

and it feels like spring again
we’ve sealed this feel again though
you tried to blind me
i still saw you blush
it feels like spring again
we’ve sealed this feel again
though you tried to blind me
though you tried to blind me
we do not pause, we do not rest
so do not speak, please do not test
my nerve like this, in a season like this
we do not pause, we do not rest
so do not speak, please do not test
my nerve like this, in a season like this
you tried to blind me
you tried to blind me

Kalp Kıran Sentenced Şarkıları

Dertli tasalı gruptur Sentenced. Hani bunun yanı sıra gazdır, görkemlidir, vurucudur ama işte dertli tasalı gruptur. Bazı şarkıları vardır hem sözleri hem de melodileri ile her dinleyişinizde tüylerinizi diken diken eder, çocukluk aşkınızın kalbinizi kırdığı günlere geri götürür.

Garip bir duygusal devinim (yürü bea!!!) yaşadığım bu günlerde bir iki Sentenced şarkısına feci halde takmış bulunmaktayım. İşte merak ile beklediğiniz (merakla bekliyorsunuz değil mi? aşkolsun...) o şarkılar...


Fragile





No One There



Aika Multaa Muistot (Everything Is Nothing)




  The River





The Rain Comes Falling Down

Kristoffer'ın En İyi 5 Performansı

Aslında başlığı biraz yanlış seçtim diyebilirim. Zira burada listeyeceğim şarkılardan çok daha -tabiri caiz ise- teknik performansları var Kristoffer abimin. Ben daha çok en çok sevdiğim beş vokal performansını seçmeye çalıştım kendilerinin.

Kendisini tanımayanlar için kısa bir açıklamaya yapayım Kristoffer Rygg hakkında. Kendisi Norveçli bir müzisyendir. Norveç black metal piyasasının önemli isimlerinden birisidir. Fakat neredeyse on yılı aşkın bir süredir black metal ile hiç bir alakası olmayan müzikler ile ilgilenmektedir ve onlarca grupta vokal yapmışlığı vardır (bknz http://bit.ly/rg3Ldt ). Birlikte müzik yaptığı tüm gruplar içinde kendisine özel olan topluluk Ulver'dir.

Head Control System - Rapid Eye Movement 

Professor Fate - Limbo

Ulver - For the Love of God

Ulver - Østenfor Sol Og Vestenfor Maane

Arcturus - Painting My Horror